Archeologia
18 stycznia 2014 roku odbył się wykład z archeologii, który wygłosił dr Jacek Górski dyrektor Muzeum Archeologicznego w Krakowie. 25, 15, 12 tysięcy lat temu, nie tak dawno temu w archeologicznej skali czasu, ziemie polskie były położone niedaleko od lodowca. Wielka, licząca kilkaset metrów grubości lodowa czapa, zajmowała całą Skandynawię i dzisiejszy obszar Morza Bałtyckiego. W tych czasach w południowej Polsce klimat był taki, jak dziś w okolicach koła podbiegunowego. Przez większą część roku była zima a temperatury spadały często do -30 stopni Celsjusza. Lata były bardzo krótkie, a najwyższe temperatury nie przekraczały +10 stopni. Ponad 20 tysięcy lat temu bezkresną, zimną tundrę przemierzały największe lądowe ssaki jakie chodziły po ziemi – mamuty. Na kilkutonowe ssaki polowali paleolityczni łowcy. Ówcześni ludzie dysponowali tylko krzemiennymi, drewnianymi i kościanymi narzędziami. Mimo to potrafili przeżyć w bardzo trudnych warunkach. Posługiwali się nawet bumerangiem. Najstarszy bumerang na świecie znaleziono w Polsce, w jaskini Obłazowej nad Białką. Mamut był nie tylko dostarczycielem mięsa, ale i skór, ścięgien, tłuszczu a nawet, ale o tym na spotkaniu. Kilkanaście tysięcy lat temu, u schyłku epoki lodowcowej, pojawiły się kolejne grupy łowców, tym razem polujących na wielkie stada reniferów. Żyli tak, jak do niedawna Lapończycy, mieszkający za kręgiem polarnym. Podobne były nawet ich domy. Z krzemienia potrafili robić nie tylko narzędzia, głównie groty strzał, ale i figurki kobiet. W tym samym czasie, w jaskiniach zachodniej Europy powstały niezwykłe naskalne malowidła jaskiniowe. Niektórzy z tych łowców używali prostych ale skutecznych urządzeń – miotaczy oszczepów. Przy ich pomocy można było rzucić nawet na odległość 200 metrów. Zdjęcia: Wojciech Różowski
Get the Flash Player to see this gallery.
OzioGallery2 by Joomla.it



Copyright 2011, Fundacja Małopolski Uniwersytet dla Dzieci - wszystkie prawa zastrzeżone