Historia PDF Drukuj

 

„ ...Uniwersytet w Tybindze, w semestrze letnim 2002 roku, był wypełniony dziećmi. W każdy wtorek przychodziły tłumnie do najważniejszego budynku - do Nowej Auli. Wbiegały po szerokich schodach, pokazywały legitymacje studenckie, otrzymywały pieczątkę i z niekłamaną gorliwością wypełniały aulę po brzegi...”


     Taki był początek idei uniwersytetów dziecięcych - dwóch dziennikarzy niemieckich Ulrich Janssen oraz Ulla Steuernagel, podpisyzainspirowanych pytaniami jakie otrzymali od dzieci, postanowiło poszukać odpowiedzi na nie wśród autorytetów akademickich. Pomysł bardzo spodobał się władzom Uniwersytetu w Tybindze i tak dzięki wsparciu rektora , profesora Eberharda Schaicha oraz pracy kierownika działu prasowego Michaela Seiferta wiosną 2002 roku powstał Kider-Uni, pierwszy uniwersytet dziecięcy w Europie. Grupa 900 dzieci, między siódmym a dwunastym rokiem życia, została zaproszona do wysłuchania wykładów uniwersyteckich. Wkrótce pomysł ten zaczął być przenoszony do innych uniwersytetów w Niemczech - powstało tam 70 takich placówek, a następnie ta innowacja pojawiła się i w innych krajach Europejskich: w Austrii, Szwajcarii, Lichtenstein, Wielkiej Brytanii, na Słowacji oraz w innych krajach na świecie: w USA, Kolumbii w Meksyku. W Polsce pierwsze uniwersytety powstały w 2007 i 2008 roku w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu,  Łodzi i Trzebini. Szacuje się, że w grudniu 2011 roku w Polsce działało ponad 130 tego typu projektów, prowadzonych zarówno przez uczelnie wyższe (np. Uniwersytet Śląski w Katowicach, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie) jak też przez Fundacje (PAIDEIA z  Krakowa, Fundacja Małopolski Uniwersytet dla Dzieci z Trzebini) oraz firmy (sieć Unikids z Bielska-Białej).

 

     Projekt uniwersytetów dziecięcych otrzymał od Komisji Europejskiej nagrodę Kartezjusza za komunikację naukową (Descartes Prize for Science Communication) za wybitne zasługi w popularyzacji wiedzy. Co roku organizowane są światowe konferencje uniwersytetów dziecięcych. Pierwsza odbyła się w 2009 roku w Tybindze, potem w Wiedniu i Bratysławie, ostatnia w 2011 roku w Ankarze

 

ataum

     Podstawą działania uniwersytetów dziecięcych jest dobrowolność uczestniczenia w nich oraz przekonanie organizatorów, że wykształcenie to najważniejsze narzędzie, w jakie można wyposażyć dzieci. Nie chodzi o naukę konkretnego przedmiotu - chodzi o sam fakt zadawania pytań i zdobywania na nie odpowiedzi od autorytetów  z danej dziedziny, w warunkach przyjaznych, nie nastawionych na współzawodnictwo. 

 

     Dzieci są otwarte - ważne jest by nie dopuścić do ich zamknięcia na świat. Decyzja o tym kim zostaną w przyszłości, zapada na ogół około 11 roku życia. Uniwersytet dziecięcy poszerza zainteresowania dzieci, wzbudza fascynację światem i badaniami; w bardzo wczesnym wieku mogą oni, po raz pierwszy, zasmakować czym jest prawdziwa nauka.


     Fundacja Małopolski Uniwersytet dla Dzieci, czerpiąc najlepsze wzorce od swoich poprzedników, lokalizuje swoje wykłady Małopolskiego Uniwersytetu dla Dzieci w małych miastach Małopolski, gdyż swoim działaniem chce objąć dzieci mieszkające poza dużymi ośrodkami akademickimi, zwłaszcza na obszarze wiejskim, miejsko - wiejskim. Chce tworzyć i wyrównywać szanse edukacyjne oraz możliwości rozwoju dzieci, rozbudzić zainteresowanie nauką jako obszaru atrakcyjnych poszukiwań i przeżyć, ukazywać i promować korzyści płynące z wiedzy, a także popularyzować idee kształcenia przez całe życie.

 

prof teresa zielinska robotyka      Uniwersytet dziecięcy nie jest dla dorosłych, nie mówi się tam o tym czego dorośli chcą nauczyć dzieci. Wykłady są o tym, czego dzieci chcą się dowiedzieć. I nawet jeśli sami nie znamy odpowiedzi na ich pytania, to znamy kogoś, kto im wskaże drogę do miejsc, gdzie same chcą dojść.


     „Wszyscy profesorowie wykazali wiele zrozumienia dla dzieci, które podczas całego wykładu mogły zdawać pytania. W ten sposób odkrywano nowe perspektywy i mnóstwo nowych problemów (...) dzieci były również bardzo odkrywcze w udzielaniu odpowiedzi i profesorowie nie szczędzili im koleżeńskiego uznania chwaląc, że są to poglądy „godne naukowca”.


Cytaty pochodzą z książki „Uniwersytet Dziecięcy” Urlich Jansen, Ulla Steuernagel, Wydawictwo Dwie Siostry, Warszawa 2006

 

Copyright 2011, Fundacja Małopolski Uniwersytet dla Dzieci - wszystkie prawa zastrzeżone